ถนนซังอัม กรุงโซล ปี 2013
นี่ ฉันไม่คิดว่าปลาหมึกตัวเดียวจะพอหรอก เธอน่าจะปิ้งสัก 3-4ตัวนะ
พวกเขามาเลี้ยงฉลองงานขึ้นบ้านใหม่เพื่อกินรึไง กระดกแค่เบียร์อย่างเดียวก็พอแล้ว
พี่ หยิบมายองเนสในนั้นมาให้หน่อย
มายองเนส
เหลือนิดเดียวเอง
ชิ หงุดหงิดชะมัด
ไปซื้อมาให้หน่อยสิ
เอามานี่ เดี๋ยวฉันลอง
ปลาหมึกปิ้งนานขนาดนั้นเลยเหรอ รีบๆเอามาได้แล้ว
อ้อ ได้
นาจอง อย่ากระพือจมูกนะ
โอเค เสร็จแล้ว
พี่ขอโทษ
เธออายุ 39แล้วนะ 39 โตได้แล้ว
ว้าว ผิวเธอดีจริงๆ อีกไม่นานเธอก็จะ 40แล้วนะ
ฤดูร้อน ปี1994
ทำไมนายต้องกลุ้มขนาดนั้นด้วย
ถ้าในโลกนี้มีผู้หญิงแค่สองคน
ระหว่างสองคนนี้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องเลือก และใช้ชีวิตด้วยกัน จะเลือกใคร
โธ่เอ๊ย ไอ้กะลาครอบขี้อาย
ก็แค่สมมุติฐานว่า "ถ้า"
ทำไมนายต้องกลุ้มขนาดนั้นด้วย ฉันถามเล่นๆนะ
แค่คบหรือว่าแต่งงาน
ตั้งแต่คบจนถึงแต่งงาน ทุกอย่างเลย ตอบได้แล้ว
นาจองหรือยูนจิน
แล้ว...
ต้องนอนด้วยกันมั้ย
เฮ้อ จริงๆเลย
ใช่แล้ว ต้องนอนด้วยกัน นอน
จะต้องนอนด้วยกันทุกวัน แล้วก็มีลูกด้วย มีซักสิบคนไปเลย
นอนด้วยกันจนกว่านายจะเป็นตาแก่หัวโกร๋น พอใจยัง
อืม
งั้น ฉันเลือกนาจอง
เยส
อย่าโกรธกันล่ะ
นายล่ะ
ฉันเลือกนาจองด้วย ฉันใช้ชีวิตร่วมกับยัยนี่ไม่ได้หรอก
เห็นป่ะ ดูเธอดิ ตาแทบจะถลนออกมาแล้ว
ฉันมีสองโหวตแล้ว
ที่ผ่านมาพวกนายโดนฉันกวนโอ๊ยตลอด พวกนายทำยังไงถึงอยู่บ้านเดียวกับฉันได้
สาวน้อย อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย
นี่ เป็นเพราะเธอผลักได้ง่ายกว่าเมื่อเทียบกับยูนจิน
ไม่ใช่หรอกครับพี่ ผมตอบตามความจริงครับ
นาจองสวยและเป็นผู้หญิงมากกว่าเยอะครับ
ทำไมนายเป็นแบบนี้ล่ะ ยูนจินน่ารักออก ไม่ง่ายสำหรับฉันเลยที่ต้องเลือก
งั้น นายจะเลือกยูนจินหรือนาจอง
สำหรับฉันเหรอ
สำหรับฉัน...
ถ้าเอาตามที่คิดก็ ยูนจิน
ตอบตามความจริงสิ
ฉันตอบตามความจริงแล้ว
ฉันชอบผู้หญิงตัวเล็กกะทัดรัดสุดๆ
ฉันก็ชอบผู้หญิงร่าเริง คิดในแง่บวกสุดๆเลย
แล้วคุณหมอล่ะ
คุณหมอจะเลือกใครระหว่างสองคนนี้ครับ
จะเลือกคบกับใครในสองคนนี้
อืม...ฉัน...
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวๆ
เห็นป่ะ เรื่องแบบนี้ทำให้คนเราประสาทกิน
ตุ้ง ตุ้ง ตุ้ง ตุ้ง
จะเป็นนาจองหรือยูนจิน
สำหรับฉัน ยูนจิน
เธอคือครอบครัว ครอบครัว
งั้นตอนนี้ ตาพวกผู้หญิงแล้ว
ยูนจิน สำหรับเธอ ผู้ชายตรงนี้ จะเลือกใคร
ถ้าเธอต้องเลือกสักคนมาใช้ชีวิตด้วย
อะไรของเธอเนี่ย ไม่ใช่ฉันเหรอ
ผิดหวังนะ
งั้นตอนนี้ก็มีหนึ่งคู่แล้วสิ
อยู่ในทีมพี่ขยะป๊อบมากนะ
พี่ครับ ไหนๆก็เลือกตรงกัน ก็ลองคบกันดูสิ
นายจะบ้าเหรอ
พี่ครับ ถ้าพี่ใช้ชีวิตร่วมกับเธอ พี่ต้องใช้ชีวิตอยู่ในกรอบเลยนะครับ
นาจอง เธอล่ะ เหลือแต่เธอนะ เธอจะเลือกใคร
~ ไม่ว่าตอนนี้เธอจะชอบฉันแค่ไหน ~
~ ซึ่งอาจเป็นเพียงแค่ตอนนี้ ~
~เพราะว่า~
~นั่นคือ...~
~ลมปากของเธอ~
- ชิลบง - บง บง ~ฉันเพิ่งหัวเราะออกมา~
ว้าว ไก่ทอด
~เธอคงไม่รู้ว่าฉันรู้สึกอย่างไร~
ตอนที่ 8 ช่วงเวลาแห่งทางเลือกที่ส่งผลกระทบต่อชีวิต ~ ฉันชอบทุกอย่างที่เป็นเธอ~
~แต่ตอนนี้ฉัน~
ไก่มาแล้ว ~กลัวเหลือเกิน~
ว่าแต่ เกี่ยวอะไรกับฉันเหรอ
พวกนายทำอะไรกันอยู่
มาได้จังหวะพอดี จบซะแล้ว
ฉันไม่ใช่ผู้ชนะ ไม่ใช่ผู้ชนะ
เกิดอะไรขึ้นกับผมนาย ไปออกกำลังกายมาเหรอ
ขอยืมหมวกนายหน่อย
หมวกฉันเหรอ ได้
เอามาให้ฉัน
~ ไม่รู้ว่าทำไมทุกอย่างถึงเป็นเรื่องยากสำหรับฉัน~
รุ่นพี่ครับ ข้อความเข้าครับ
ฉันไปโทรศัพท์แป๊บหนึ่งนะเดี๋ยวมา
~สิ่งต่างๆช่างยากเหลือเกิน~
~โว้ว หัวใจของฉัน~
~ ลองคิดดูสิ (ลองคิดดูสิ)~
นาจองเป็นอะไรเหรอ
ไม่รู้สิ นายมีหมวกอีกใบมั้ย
ใครจะบ้าพกหมวกสองใบล่ะ
~ในบางครั้งที่ฉันหลบเลี่ยงเมินหน้าหนี เธอรับรู้บ้างไหม~
อ๊า ตกใจหมด
~ ไม่ใช่เพราะฉันไม่ชอบเธอ~
อะไร เธอจะใช้โทรศัพท์เหรอ
ใช้นี่โทรสิ มีเงินเหลือเยอะเลย
โลกจะแตก
ภูเขาถล่ม แผ่นดินแยก น้ำทะเลแหก
ผู้คน สัตว์ต่างก็ตายกันหมด
อะไรนะ
คนที่เหลืออยู่บนโลกมีเพียงฉัน พี่ และยูนจิน แค่เราสามคน
พี่ต้องแต่งงาน มีลูก และต้องขยายเผ่าพันธุ์
ฉันหรือยูนจิน
เลือกมา ใคร
ฉัน หรือ ยูนจิน
~ รักในวันที่ฉันปรารถนา~
แน่นอนสิ...
เธอไง นาจอง
สำหรับฉัน มีคนอื่นนอกจากเธออีกเหรอ
~ เป็นใครไม่ได้นอกจากเธอ~
ฉันจะไปหาของเล่นตลกๆแบบนี้ได้ที่ไหนกัน
ดูแก้มเธอที่ยืดออกเรื่อยๆสิ
ขี้เหร่ชะมัด
กลายเป็นดาซึลซะ
ไอ้กร๊วกเอ๊ย ให้ตายสิ
เจ็บนะ
ยัยตัวแสบ ทั้งๆที่ฉันตอบแล้ว ก็ยังทำตัวงี่เง่านะ
ฉันบอกว่าชอบเธอไง เธอน่ะ ยัยตัวแสบ ฉันบอกว่าเลือกเธอไง เธอน่ะ
อ๊า ยัยโรคจิตนั่น
นี่ ในโลกนี้ เหลือผู้หญิงแค่สองคน นาจองและยูนจิน
นายต้องคบกับคนใดคนหนึ่ง
สำหรับฉัน นาจอง ไม่ว่ายังไงก็ นาจอง
ร้ายขายยา
~ในเช้าที่ฝนตก หัวใจของฉันเต้นตึ้กตั้ก~
~ฉันเห็นร่มของฉันเหมือนร่มสีแดงที่เธอคนนั้นใช้~
นายเป็นหวัดเหรอ
ไม่ใช่... ใช่แล้ว
อะไรเนี่ย
ขอยาแก้ปวดหัวหน่อยค่ะ หนึ่งแผงค่ะ
ครับ
2,000วอนครับ
เธอให้ฉันมา 10,000วอนใช่มั้ย
ผ้าพันแผล ยาโรคทางเดินอาหาร แล้วก็ถุงยางด้วย
ฉันต้องทอนให้เธอ 4,000วอน
ค... ครับ
ถุงยาง
นี่ ขอไปด้วยคนดิ ฉันไม่ได้เอาร่มมา
คือว่า...เมื่อกี้...
ฉันไม่ได้ซื้อไปใช้เองนะ
คือ ฉันมีคลาสเรียนเรื่องเพศศึกษาน่ะ
ศาสตราจารย์บอกว่า
การซื้อสิ่งนั้นไม่ใช่เรื่องไม่ดี
เราต้องเรียนรู้เพื่อจะได้ไปซื้อถุงยางอย่างมั่นใจ
เพราะงั้นฉันเลยลองไปซื้อบ้าง
จริงๆนะ ไม่ใช่ของฉัน
สตอเบอแหล
นี่ จริงๆนะ เธอลองถามซัมชอนโพดูก็ได้ว่าจริงหรือเปล่า
นี่ นายเห็นฉันเป็นเด็กอมมือหรือไง
อะไรนะ
ฉันพูดอะไรนายถึงได้มองผ่าน
ถึงฉันจะตัวเล็กนิดเดียว แต่ฉันก็เป็นผู้ใหญ่ที่รู้ทุกอย่างที่ผู้ใหญ่ควรรู้นะ
ถ้านายซื้อถุงยาง ก็พูดอย่างมั่นใจว่านายซื้อถุงยาง
ทำไมต้องพล่ามอะไรเหมือนคนประสาทกินด้วย
นี่ ในโลกนี้มีผู้ชายตั้งหลายประเภท
มีทั้งผู้ชายร่าเริงสดใสที่ฝันถึง ความรักที่มั่นคงเมื่อพบเจอกับผู้หญิง
มีทั้งผู้ชายที่บ้าเซ็กซ์เหมือนนาย ที่คิดแต่เรื่องอย่างว่าทุกวัน
นี่ ไม่เป็นไรน่า
มีทั้งผู้ชายแบบนี้และแบบนั้น เพราะอย่างนี้โลกเราถึงแปลกไง
นี่ ถึงบ้านแล้ว งั้นฉันเข้าบ้านก่อนนะ
ล้างเนื้อล้างตัวสกปรกๆของนายในสายฝนแล้วค่อยเข้ามาล่ะ
ฉันไปนะ
~ หัวใจของฉันเจ็บปวด ~
~ ความอ้างอ้าง ความเงียบเหงา และความชิงชังกำลังรออยู่อย่างเงียบๆ ~
~ โดยไม่ได้ตระหนักเลยว่าวันเวลากำลังล่วงเลยไป ~
ยัยบ้า ตกใจหมดเลย
เพราะเธอ ฉันถึงตกใจมากกว่าเดิม
ฉันว่ามาริจะกลายร่างแล้วล่ะ
ถึงยังไง นั่นก็คือชิมอึนฮานะ (ดาราชื่อดังในยุคนั้น)
ดูยังไงก็ยังสวยไม่สร่าง
ถึงเธอจะกลายเป็นเอ็ม ฉันก็ไม่กลัวหรอก
จริงเหรอ
แน่นอน
เธอเปลี่ยนร่างแล้ว เปลี่ยนร่างแล้ว
แม่จ๋า แม่จ๋า
นี่ นี่ นี่
ทำอะไรกัน มีปาร์ตี้จับคู่เหรอ
นี่ เธอเคยเห็นเหรอ
นี่ ฉันถามว่า เธอเคยเห็นเหรอ เธอเคยเห็นฉันนอนกับผู้หญิงเหรอไง
เขาพูดอะไรน่ะ
นี่ นี่
นี่ พูดตามตรงนะ
ผู้ใหญ่เต็มวัยซื้อถุงยาง ผิดตรงไหน
เธอเป็นนักศึกษาแล้ว เธอไม่เข้าใจเลยหรือไง
นี่ นี่ ถ้าไม่ใช่นายก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ นายจะโมโหทำไม
เห็นได้ชัดเลยว่านายรู้สึกผิดถึงได้เอะอะ
แล้วพูดตามตรงนะ นายจะซื้อหรือไม่ซื้อถุงยาง แล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน
นายจะตามตอแยมาแก้ตัวกับฉันทำไม
เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว เพราะงั้นไปทำธุระของนายเถอะไป
ให้ตายเหอะ ฉันจะบ้าตาย จะบ้า จริงๆเลย
นี่ เมื่อกี้เธอทำกับฉันเหมือนขยะเลยนะ
ถ้าเธอไม่รู้เรื่องจริง...
เธอก็ไม่ควรพูดอย่างนั้น
ตอนนี้ ฉันจะปล่อยคุณซะ ไสหัวไปอยู่กับนังนั่นเลยไป๊ (เสียงแม่ของนาจอง)
นี่ เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง
ถึงจะมีปาก ก็อย่าสักแต่พูดสิ
อะไรนะ ฉันพูดอะไรผิดหรือไง
คุณพบกับรักครั้งแรกของคุณใน 30ปี ถ้าเศร้าแล้วกลับมาบ้านทำไม ทำไมไม่กลับมาตอนเช้าเลยล่ะ
พ่อ ทำไม เกิดอะไรขึ้น
นาจอง แกโชคดีจริงๆ
เดี๋ยวแกก็จะได้มีแม่เลี้ยงเป็นคนดังแล้ว
พระเจ้า ดูเธอพูดเข้าสิ
นี่ เมีย ฉันอายุปูนนี้แล้ว
เธอคิดจริงๆเหรอว่าฉันออกไป เพราะลืมรักครั้งแรกไม่ได้น่ะ
เพราะว่าคนเขียนบทกับผู้จัดเตรียมการไว้นะสิ ถึงได้คอยโทรจิกโทรตามฉันตลอด
เพราะงั้นฉันเลยไป
พ่อไปออกรายการ 'กามเทพแห่งรัก' มาเหรอ ไหนบอกว่าจะไม่ไปไง
เป็นเหตุสุดวิสัยน่ะ
พ่อของแก เพื่อไปพบกับรักครั้งแรก
เขาลงทุนขับรถไปที่
ถนนยออึย สถานีKBS แล้วกลับมา
เขาโกหกฉันโดยบอกว่าจะไม่ไป
วันนี้เขาไปที่นั่นเพื่ออัดรายการ
ไม่รู้จักวิธีหักห้ามใจเลยเหรอ อยากเจอผู้หญิงจนตัวสั่นล่ะสิ
คุณคงทุกข์ใจมากสินะ ทุกข์ใจเหลือเกิน ซองดงอิล
ที่ต้องทนทรมานตลอดเวลา
คงจะทุกข์ใจอย่างแสนสาหัสล่ะสิ
อ๊า ยัยคนนี้นี่ ดราม่าเป็นอีลำยองไปได้ อย่ามาปรักปรำคนอื่นสิ
ที่ฉันไปเจอวันนี้น่ะ ฉันได้ไปเดท หรือไปจับมือถือแขนเขามั้ย
ทำไมไม่ไปแต่งนิยายซะเลยล่ะ
ใช่ซิ
ที่คุณพูดมาก็ถูกแล้ว
ในเมื่อคุณได้เจอรักแรกแค่แป๊บเดียว งั้นก็จับมือถือแขนหล่อนทั้งคืน
แล้วก็หลั่งน้ำตาให้พอใจ ทำไมไม่ไปถ่ายหนังซะเลยล่ะ
ถ้าผู้หญิงที่ดังที่สุดในเกาหลี
มาเรียกคุณ "พี่ขา พี่ดงอิลขา"
ไอ้สารเลว ไอ้สารเลวที่ไหนจะไม่หลงเสน่ห์ล่ะ
ฮัลโหล
นั่นพี่เหรอ
ใช่ จอง พี่ไม่ได้พกร่มมา
เดี๋ยวฉันไป รอแป๊บ
เฮ้อ ให้ตายเถอะ หยุดพล่ามไร้สาระได้แล้ว
ถ้าฉันไปพบและนั่งดืมชากับเขา ฉันคงรู้สึกผิด
หลังจากอัดรายการเสร็จ ฉันรีบแจ้นกลับบ้าน จนรองเท้าจะลุกเป็นไฟอยู่แล้ว
ผู้ชายที่ไหนจะทำแบบนั้นกันล่ะ
ปัดโธ่เอ๊ย ดูพูดเข้างั้นคุณคงอยากนั่งจิบชากับเธอล่ะสิ
หัวใจคุณคงเต้นแรงมาก หลังจากได้เจอกับรักครั้งแรกใช่มั้ย
เสียงอะไรน่ะ
ตอนนี้คุณแม่กับคุณพ่อทะเลาะกันเหรอ
พ่อไปออกรายการ 'กามเทพแห่งรัก' จนได้
พี่รู้มั้ยว่าดาราที่ฮอตที่สุดในเกาหลีตอนนี้ คือรักแรกของพ่อ
นั่นเรื่องจริงเหรอ ฉันนึกว่าเขาโกหกซะอีก
แม่รู้ความจริงเข้าก็เป็นบ้าวีนบ้านแทบแตกอยู่แล้ว
พอสักทีเถอะ เด็กในท้องจะได้ยินเอานะ
ซุกซุกจ๋า ทักทายหน่อยสิ นี่พ่อแท้ๆของลูกเอง
จับตาดูเขาไว้ให้ดี พ่อของลูกน่ะ
บอกเขาว่าไปอยู่กับแม่เลี้ยงเลย (เมียใหม่)
อ๊า อิลฮวา หยุดได้แล้ว
แม่
จอง จอง จอง พี่วิ่งกลับบ้านก็ได้ เธอไม่ต้องมาหรอก
ไม่ ไม่ ฉันจะรีบไปที่นั่น รออยู่นั่นสักแป๊บนะ
ดูเขาสิ ดูเขา หัวใจเขาเต้นตูมตามแล้ว
นี่ นี่ อย่ากินเค้กหมดนะ นั่นเค้กของแม่ฉัน
ได้ ฉันจะกินครึ่งหนึ่งพอ
ว่าแต่ เธอจะไปไหนเหรอ
พี่บอกว่าลืมเอาร่มไป เดี๋ยวฉันกลับมา
ได้
ไปด้วยกันเถอะ
ทำไม นายไม่ดูละครเหรอ
อีกนานกว่าจะจบน่ะ ค่อยกลับไปดูทีหลังก็ได้
พี่อยู่ไหนเหรอ ห้องสมุดเหรอ
ใช่ ฉันต้องไปเจอเขาที่หน้าห้องสมุดน่ะ
น่าแปลกใจมากๆ ฉันได้ยินว่าเขาเป็นนักเรียนทุนตั้ง6ปี
ฉันก็ได้ยินมาแบบนั้นแหละ
เขาดูหน้าตาไม่น่าจะเรียนเก่งเลยแฮะ
หน้านายก็ดูไม่น่าเก่งเบสบอสเหมือนกันแหละ
จริงเหรอ
นี่ แล้วยูนจินกับแฮแทคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ
นายพูดเรื่องอะไรน่ะ พวกเขาไม่ได้คบกันสักหน่อย
ฉันไม่คิดงั้นนะ เมื่อกี้นี้เธอเห็นพวกเขามั้ย เหมือนคู่รักทะเลาะกันเลย
นายไม่รู้จักผู้หญิงซะแล้ว
ผู้หญิงไม่มีทางเผยแววตาต่อหน้าคนที่ชอบหรอกนะ
แล้วผู้หญิงทำตายังไงเวลาอยู่ต่อหน้าคนที่เธอชอบ
พี่ เรากินต๊อกบ๊กกีก่อนกลับบ้านดีมั้ย
ทำไม เธออยากกินต๊อกบ๊กกีเหรอ
แต่พวกเขาคงปิดร้านแล้วมั้งเพราะฝนตกนี่
ถ้าร้านปิด เราก็ซื้อไก่ทอดกลับบ้านละกัน
อ้อ แล้วพ่อกับแม่ล่ะ ยังเถียงกันอยู่หรือเปล่า
อืม ปมด้อยของแม่ได้ระเบิดแน่นอน
ถ้าเป็นฉันนะ ฉันจะคอยดูแลแม่
ยัยตัวแสบ นี่เป็นสิ่งที่ลูกสาวควรจะพูดเหรอ
เธอไม่รู้เหรอว่าที่แม่อ่อนไหวง่ายเพราะตั้งท้อง
โอ๊ย เจ็บนะ
หอพักชินชอน
26 ปีก่อน เธอฆ่าลูกที่อยู่ในท้องตัวเอง
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรหรอก
เฮ้อ ไม่เอาน่า ไปห่างๆฉันนะ
ถ้ากลัว แล้วจะดูทำไมเนี่ย
ฉันแค่ล้อเล่น ไม่ได้กลัวสักหน่อย
ฉันไปขี้ก่อนนะเดี๋ยวมา
นี่ โจยูนจิน ฉันเห็นหมดนะ
ฉันด้วย
ฉันเพิ่งรู้แจ้งเห็นจริงก็ตอนนี้แหละ
รู้อะไร
เธอสองคน มีบางอย่างเกิดขึ้นใช่ป่ะ
ชัวร์เลย
นายเห็นใช่ป่ะที่เธอกอดแฮแท
ก็ต้องเป็นอย่างนั้นสิ
ไม่ต้องสงสัยหรอก ยัยนี่ป้วนเปี้ยนฉันทั้งวัน นี่เป็นการแสดงออกถึงความรักของเธอ
นี่ โจยูนจิน เธอสนใจฉันใช่มั้ย
ถ้าเธอปิ๊งฉันก็บอกมาดิ เมื่อคืนฉันจะได้เข้าหาเธอ
ฝันไปเหอะ ฉันบ้าหรือไง ถึงไปชอบนาย ไอ้คนบ้าเซ็กซ์
ไอ้บ้านี่ ฉันรู้อยู่แล้วว่าสักวันนายต้องเป็นแบบนี้
ดูความลึกของเปลือกตาทั้งสองข้างดิ
ดูยังไงก็ไอ้วิตถารชัดๆ
พี่ครับ พี่ทำกับผมแบบนี้ได้ยังไง พี่ก็เหมือนกัน
ยัยนี่ก็มีปากสักแต่พูด ผมไม่ได้เป็นอย่างพี่ว่าสักหน่อย
แล้วเปลือกตาของพี่ก็ลึกกว่าของผมด้วย
ฉันรู้น่า ไอ้บ้า
นายรู้มั้ยความฝันของฉันคือการบ้าคลั่งเซ็กซ์
ที่ฉันเป็นอย่างนี้เพราะฉันยุ่ง แต่สักวันฉันจะทำให้ฝันนั้นกลายเป็นจริง
นี่ ยูนจิน เธอควรจะเลือกให้ดีนะ
ว่ากันว่าการตัดสินใจแค่แป๊บเดียวก็มีผลตลอดชีวิต
ใครจะรู้ ในบรรดาเจ้าพวกนี้ อาจมีสักคนที่เธอจะแต่งงานและมีลูกด้วย
พี่อ่ะ ทำไมพูดน่ากลัวอย่างนั้น ไม่มีผู้ชายคนที่ว่าอยู่ที่นี่หรอก
เธอคิดอย่างนั้นใช่มั้ย เขาไม่อยู่ที่นี่นะ
แหงละ ก็ตอนนี้เนื้อคู่เธอไปขี้อยู่นี่
พี่อ่ะ
จากที่ฉันเห็นพวกเธอทะเลาะกันทุกวัน ซัมชอนโพกับยูจินก็เหมาะกันดี
ผมอยากให้เธอได้กับแฮแทมากกว่า
ฉันบอกแล้วว่าไม่ใช่แฮแท
ซัมชอนโพ ซัมชอนโพ เธอไม่ได้เลือกคนที่หน้าตานะ
ไม่ใช่นะครับ ที่เธอเถียงกับแฮแทวันนี้เพราะเรื่องถุงยาง
ถุงยางเหรอ ว้าว พวกเธอไปถึงขั้นนั้นกันแล้วเหรอ
แหงละ คนรุ่นเอ็กซ์เจเนเรชั่นไวไฟจะตาย
ถุงยางอนามัยเป็นสิ่งที่แฮแทชอบซื้อ
ฉันบอกแล้วว่าไม่ใช่แฮแท
จากความรู้สึกของฉัน ไม่ใช่แฮแทแน่ๆ ถ้าจะมีสักคนจากพวกเขา...
คนที่อยู่ในห้องน้ำน่าจะมีเปอร์เซ็นต์สูงที่สุด ว่ามั้ย
ไม่ว่าจะแฮแทหรือซัมชอนโพ ก็เหมือนกับการเลือกรถไฟสองสายเลยนะ
ฉันว่าซัมชอนโพ
ฉันด้วย
ฉันว่าแฮแท
แฮแทด้วยคน
ฉันจะบ้าตายจริงๆ
นี่ ผมว่าคงเป็นนิสัยของเธอนะ นิสัยของเธอแหละ
อะไรเนี่ย ไฟดับเหรอ
ผมว่าแถวนี้ไฟฟ้าคงดับทั้งหมดเลยครับ
โรงไฟฟ้าโดนฟ้าผ่าหรือเปล่านะ
แม่คะ
นี่ นี่ นี่ นี่คือฝีมือของผีกระสือแน่ๆ
-ผีแม่นาคชัวร์ -หยุดเดี๋ยวนี้นะ
นี่เป็นผีแม่นาค ผีแม่นาคแน่ๆ
ฉันไม่ชอบนะ
เงียบๆสิ
อะไรเนี่ย
ฉันไม่ใช่คนขี้กลัวเรื่องแบบนี้นะ
รีบเปิดไฟเร็ว
แต่นแต๊น
ต้องเป็นนิสัยของเธอแน่ๆ เธอทำอย่างนั้นกับทุกคนเลย
นายเพิ่งรู้เหรอ
กล่องวงจรไฟฟ้าอยู่ไหนครับ ผมสงสัยว่าฟิวส์จะขาด
ไม่เป็นไรหรอก ปล่อยไว้งั้นแหละ
นายหาไม่เจอหรอกเพราะฝนตก อีกสักแป๊บไฟก็มาแล้ว
ตอนนี้ กระแสไฟฟ้าคงจะขัดข้อง
อย่างนี้ก็ดีเหมือนกันนะ จะได้อยู่เงียบๆกันสักพัก
ฉันได้ยินเสียงฝนตกด้วย
น่าจะมีเทียนอยู่ที่ไหนสักแห่ง
เฮ้อ จริงๆเลย ฝีมือใครเนี่ย
ฉันบอกแล้วนะว่าไม่กลัวเรื่องแบบนี้
ถ้าฉันนับถึงสามให้เปิดไฟนะ
หนึ่ง สอง
เอาล่ะ
ตอนฉันอยู่ที่มาซาน
ความปรารถนาอย่างหนึ่งของฉันคือการฟัง "ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า" ของอีมูนเซ
ฉันด้วย
ผมด้วยครับพี่
ฉันก็ด้วย
ผมด้วยครับ
ฉันรู้จักใช่มั้ย
ว้าว เรามาที่โซล
และได้ฟัง"ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า" ของอีมูนเซ
ดีใจด้วยนะทุกคน
เราคือคนบ้านนอก ที่ประสบความสำเร็จ
ในจังหวัดเหล่านี้
รายการ"ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า"ไม่มีออกอากาศเหรอ
นี่เป็นรายการโชว์นะ
ต้องมีสิ
เป็นเพราะคนไม่เหมือนกัน
ตั้งแต่ฉันเป็นเด็ก
ข่าวและวิทยุ
ทุกอย่าง
ที่ลุงวังจองกึมจัด
ฉันโตขึ้นมาก็ได้ฟังแต่ลุงคนนี้
ที่ซูนชอน"ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า" เป็นของคังฮยอนจู
พิธีกรคังฮยอนจูก็จัดที่ยอซูด้วย
ของเรา เป็นลุงกงบยอนโฮ
ไม่แค่"ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า"
"ค่ำคืนแห่งเสียงเพลง" เขาก็จัดด้วย
ที่มาซาน "ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า" คิมฮเยรินจัด
ตอนนี้พี่คนนี้ก็ยังจัดอยู่
นี่ งั้นซัมชอนโพก็โตมา
จากการฟัง"ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า" ที่คิมฮเยรินจัดใช่มั้ย
ไม่มั้ง
ดูจากใบหน้าเขา
บอกได้เลยว่าเขาไม่ได้ฟัง "ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า"แน่ๆ
เล่นเกินไปแล้วนะ
สองครึ่ง สองส่วนสาม
พอได้แล้ว
เปิดไฟเดี๋ยวนี้นะ
นี่คือ"ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า"โดยอีมูนเซ
การแสดงที่สองกำลังจะเริ่มแล้วครับ
อืม...ผมได้ยินว่า ถนนซูแดมูน ถนนจูงและถนนจองโน
ได้เกิดเหตุไฟดับทั้งหมด
ซึ่งไม่ได้เกิดจากฝนตก
แต่สถานีไฟฟ้าได้ถูกฟ้าผ่า
พวกเขาบอกว่าจะหยุดจ่ายไฟชั่วคราว
อันที่จริงแล้ว ที่ไฟฟ้าดับก็ไม่เลวใช่มั้ยครับ
และยิ่งไปกว่านั้น ถ้าฝนกำลังตก คุณอาจมีอารมณ์อ่อนไหว
คล้ายดังกับว่าเป็นวันพิเศษ
ซึ่งเป็นความรู้สึกที่อาจเกิดขึ้นกับคุณ
ทุกท่านครับ วันแบบนี้คือโอกาสครับ
ถ้าตอนนี้คุณอยู่ข้างๆคนที่คุณรัก
และถ้าหากว่าคุณแอบรักคนคนนั้นข้างเดียว
ภายใต้ความมืดที่ปกคลุม ผมหวังว่า
คุณคงได้มองหน้าคนคนนั้นได้มากเท่าที่คุณต้องการ
และผมขอมอบเพลงให้กับคุณ
ดังนั้นจนกว่าไฟฟ้าจะมา จงปลดปล่อยความรู้สึก
ที่จินตนาการว่าคุณกำลังเกี่ยวดองกันคนนั้นอยู่
ไม่สำคัญว่าจะเป็นแค่รักข้างเดียว
ที่คนคนนั้นไม่รู้
แม้จะเป็นรักข้างเดียวที่เป็นของคุณฝ่ายเดียว
ในขณะที่เพลงกำลังเล่น
ขอให้เป็นวันแห่งความสุข
ตอนนี้สำหรับคนที่รักเขาข้างเดียว
สำหรับคนที่อ้างว้างแต่มีความสุข ผมขอมอบให้คุณเป็นของขวัญ
เพลง"คำสารภาพที่ไม่ได้เลิศเลอ" โดยอีซองฮวาน
ทุกท่านครับ รักที่ไม่สมหวังของคุณที่มีมาจนถึงวันนี้
เมื่อฝนหยุดตกในวันพรุ่งนี้ จงเดินหน้าสารภาพรักเหมือนกับเพลงนี้
คุณไม่มีทางรู้ คนคนนั้นอาจจะรักคุณเหมือนกันก็ได้
"คำสารภาพที่ไม่ได้เลิศเลอ"โดยอีซองฮวาน ~สักวันหนึ่งฉันจะมอบช่อดอกไม้ที่แสนเลิศเลอให้เธอ~
สองครึ่ง สองส่วนสาม
รีบเปิดไฟตอนที่ฉันยังพูดดีๆด้วย
ฉันรออย่างใจเย็นแล้วนะ
ครึ่งของ...
ถ้าฉันโกรธ...น่ากลัวนะ
ฉันโมโหแล้วน่ากลัวนะเว่ย
ถ้าฉันออกไป พวกนายตายไม่เหลือซากแน่
ครึ่งของ...ร้อนโว้ย
ครึ่งของ...โอ๊ย ร้อน
ไอ้หน้าบานมันพล่ามอะไรในห้องน้ำ
~ ฉันขอสัญญาว่าเธอคือคนที่ฉันรัก ~
ครึ่งของครึ่งของครึ่งของครึ่ง
ถ้าฉันออกไป พวกแกโดนเชือดแน่
ถึงจะล้อเล่น ก็อย่าให้ล้ำเส้นสิวะ
สองครึ่ง สองส่วนสาม สองส่วนสามอีกหน่อย
นี่ จางกุกยอง แกจะไม่เงียบใช่มั้ย
ตอนนี้ฉันโมโหจนควันออกหูแล้วนะ
คุณลุงปิดไฟใช่มั้ยครับ
ไอ้ง่าว
แกอยู่ในนั้นไปจนตายเลย
แล้วก็ตะโกนถามหาว่าใครปิดไฟ
เปิดไฟหน่อย
~ ถ้าเพียงแค่ฉันได้มอบรอยจูบเบาๆ ~
~ ในโลกกว้างใหญ่แห่งนี้ที่มีมานานแสนนาน ~
~ ท่ามกลางคนมากมายฉันรักเธอเพียงคนเดียว ~
~ ในโลกกว้างใหญ่แห่งนี้ที่มีมานานแสนนาน ~
~ ท่ามกลางคนเหลือจะคณานับ ฉันกลับได้พบเธอ ~
~ ฉันจึงปลื้มปิติยิ่งนัก ~
พี่คะ
ฉัน...
ชอบพี่จริงๆนะ
นั่นของฉันนะ
"ฉันผิดที่ไม่พูดออกมา" โดยอีมูนเซ ~ เมื่อวานนี้ที่ฉันไม่ได้พูดอะไร ~
~ เพราะมีอย่างอื่นที่ฉันอยากพูด ฉันรักเธอ ~
~ ฉันตกตะลึงกับดวงตาที่ทอประกายของเธอ ~
พี่
~ ฉันจึงไม่อาจเอื้อนเอ่ยออกมาได้ ~
เอาขี้ตาออกซะด้วยนะ
~ เพราะนัยน์ตาฉันมีน้ำตามาบดบัง ฉันจึงไม่ได้พูดอย่างใจคิด ~
ใช่สิ ก็เขาเอาแต่นอน จะได้ยินคำพูดของเธอได้ยังไง
โอเค หลังจากนี้แค่ 30 นาที
จากนี้ไป 30 นาที
อันนี้ใช่มั้ย
อันนี้อยู่ในช่องแช่แข็ง
ครับ ใช่แล้วครับ
ผมแช่แข็งไว้เมื่อสองสามวันก่อน
เป็นกาแฟเย็นครับ
งั้นเหรอจ๊ะ
ว่าแต่เมื่อคืนทำไมเธอถึงนับเลขเยอะจัง
เธอพูดว่าสองครึ่ง สองส่วนสาม
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
ไม่มีอะไรมากหรอกครับ
อ้อ คุณแม่ครับ ผมอาจจะไปสัก 15 วันนะครับ
15 วันเหรอ
เธอจะตายเพราะอากาศที่ร้อนจัดนะ
เธอไม่รู้เหรอว่าเมื่อวานนี้ มีคนตายเพราะโรคไข้แดดถึง 20 คน
วันร้อนๆอย่างนี้เธอจะไปจริงเหรอ
นี่เป็นเป้าหมายของผมในปีนี้
ซึ่งอายุครบ 20 ปี
และเป็นปีแรกที่เรียนมหาวิทยาลัย
การเดินทางโดยจักรยาน ตอนปิดเทอมฤดูร้อนโดยไม่มีเงิน
ผมไม่สนใจเรื่องอื่น แต่ถ้าเป็นสัญญา ผมจะรักษาเสมอ
นายยังไม่ไปเหรอ
นี่เธอจะไปไหน
อ๋อ ผมมีฝึกอบรมช่วงปิดซีซั่นครับ
นี่ นั่นกาแฟเหรอ ขอดื่มซักอึกดิ
ไม่ได้ ไม่ให้ ฉันเอาไว้ดื่มยามจำเป็น
ฉันดื่มแค่อึกเดียวแล้วจะคืนให้
สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุดในโลก ก็คือ
การกินซ้ำรอยปากคนอื่น
นี่ ใครบอกว่าฉันจะเอาปากแตะ...
ไอ้ขี้ตืด
แม่ครับ ผมไปก่อนนะ
ฝนตกทีเหอะ
นาจอง มากินข้าว
อ้อ ค่ะ
ใช่แล้วล่ะ
ไว้ฉันกินข้าวก่อน
กินข้าวเสร็จค่อยบอก
นี่
เธอไปไหนมาตั้งแต่เช้าอย่างนี้
อ๋อ แม่หนูบอกว่าจะมาหา
หนูก็เลยไปซื้อของฝากให้แม่
จริงเหรอ
แม่เธอจะมาเมื่อไหร่ โธ่เอ๊ย ยัยเด็กนี่
เธอน่าจะบอกฉันว่าแม่เธอจะมา ฉันจะได้ทำความสะอาดบ้าน
อยู่นี่นะ ฉันจะไปซื้อของที่ตลาดสักหน่อย
ไม่เป็นไรค่ะ
หนูจะไปหาแม่ที่สถานีแป๊บเดียวก่อนที่แม่จะกลับ
แล้วก็ แม่จะมาถึงราวๆมื้อเย็น
หนูจะออกไปหาแม่ตอนนั้นค่ะ
แต่ยังไง แม่เธอก็มาโซล ให้แม่เธอได้เห็นหอพักก่อนจะกลับก็ดีนะ
พอฉันมาคิดๆดู ฉันเคยเห็นหน้าแม่เธอสักสองครั้งได้
แต่ฉันไม่เคยคุยโทรศัพท์กับแม่เธอเลย
นี่ ช่วงที่แม่เธอมา ก็บอกให้นอนที่นี่แล้วค่อยกลับสิ
ฉันจะได้ทักทายแม่เธอด้วย
ไม่ต้องค่ะ ไม่เป็นไร
คืนนี้แม่มีนัดที่ยอซูค่ะ ก็เลยจะกลับคืนนี้เลย
หนูคุยกับแม่เรียบร้อยแล้ว
เมื่อกี้ฉันเก็บกระเป๋าตังค์ได้ที่ลานหน้าบ้าน
พอจะรู้มั้ยคะว่าเป็นของใคร
ขอพี่ขยะใช่มั้ยคะ
ไม่ใช่ของพี่ขยะ
ดูข้างในสิเผื่อจะมีบัตรประชาชน
อ้อ มีบัตรประชาชนจริงด้วย
งั้นเธอก็เอาไปวางไว้ในห้องของเขาสิ
แล้วเป็นของใครเหรอ
วันนี้มี M ด้วยเหรอครับ
รุ่นพี่มาที่นี่ได้ยังไงครับ
ฉันมาซื้อบุหรี่ แล้วนายมาทำอะไรที่นี่
นายทำงานพาร์ทไทม์เหรอ
ครับ เริ่มตั้งแต่อาทิตย์นี้
-บุหรี่ 88 ไลท์ใช่มั้ยครับ -ใช่
อ้อ ดูเหมือนเมื่อเช้านาจองจะตามหารุ่นพี่นะครับ
ทำไม
ผมคิดว่าเธอคงมีเรื่องจะบอกรุ่นพี่
ฉันเจอยัยเด็กนั่นที่บ้านทุกวัน จะตามหาฉันทำไม
นี่
นายบอกว่ากำลังจะเป็นติวเตอร์ด้วยใช่มั้ย
เด็กนักเรียนหัวกะทิของมัธยมอันดับหนึ่ง กำลังจะเป็นติวเตอร์ให้เด็กสองคน
โถโถ กือเร กือเร บิงกือเรของเรา เขากลายเป็นจอมหาเงินเก่งไปแล้วเหรอ
แล้วพอมีเงินมากๆ นายจะเอาไปใช้อะไร
หรือว่านายจะเกิดเอ็กซิเด็นท์
เอ็กซิเด็นท์อะไรครับ
ผู้หญิงเหรอ
รุ่นพี่คิดว่าผมคือแฮแทหรือครับ
นั่นสิเนอะ
ฉันแค่ลองเดาดูน่ะ
ไปนะ ไว้เจอกันที่บ้าน
รุ่นพี่ครับ
-นี่ครับ บุหรี่ -อ้อ
นี่ ตอนนี้นายเรียกฉันว่าพี่ก็พอ
ทุกๆประโยคจะต้องมี"รุ่นพี่ รุ่นพี่" ฟังแล้วขนแขนแสตนอัพว่ะ
ฉันไปนะ ตั้งใจทำงานล่ะ
เมื่อได้ยินเสียงเตือน กรุณาฝากข้อความค่ะ
เอ่อ...
พี่
คงจะสับสนมาก
ฉันรู้ดีค่ะ
แต่ฉันจะทำยังไงดี
ที่หัวใจของฉัน
เป็นแบบนี้
จริงๆนะ
ฉัน
ชอบพี่มาก
แค่นี้นะ
ข้อความของคุณถูกยกเลิกแล้ว
โอเค แบบนั้นแหละ
ไปกินน้ำหน่อยดีกว่า
ทำอะไรน่ะ
เธอเห็นกระเป๋าตังค์ฉันมั้ย
เห็นสิ
เอาคืนมา
เอาคืนมาเดี๋ยวนี้ ยิ่งยุ่งๆอยู่
ฉันต้องออกไปก่อนพระอาทิตย์ตกดินนะ
ลองพูดว่า"กรุณาคืนให้ด้วยครับ"สิ
ยื่นทั้งสองมือออกมาดีๆแล้วพูดว่า "พี่สาวครับ กรุณาคืนให้ด้วยครับ"ก่อนถึงจะคืนให้
จะบ้าหรือไง เอาคืนมาเร็วๆ
นี่ นายกล้าพูดจาไม่สุภาพกับคุณพี่(สาว)ได้ยังไง
น้องชายไม่มีสัมมาคารวะแบบนี้ เดี๋ยวปั๊ด...
แปลกจริงๆ
หน้านายแก่หงำเหงือกเลย แต่...
แต่ทำไมรูปนี้ถึงดูละอ่อนจัง
นี่ไอ้ 77(ปี 1977) นายเพิ่งได้บัตรนี่มาใช่มั้ย
โอ๊ะ ยังอุ่นๆอยู่เลยนี่(เหมือนเพิ่งทำบัตรใหม่ๆ)
คือว่า...พ่อฉัน...
พ่อนายไปแจ้งเกิดให้ช้าใช่มั้ย
อืม
แต่นี่ ครอบครัวนายมัวทำอะไรอยู่ แจ้งเกิดช้าตั้ง 2 ปีได้ยังไง
ทุกครอบครัวก็มีปัญหากันหมดแหล่ะ เข้าใจมั้ย
เอาคืนมาเดี๋ยวนี้
เฮ้อ โกหกไม่ได้เรื่องเลย ฟังไม่ขึ้นเลยสักนิด
ดูความกล้าของหมอนี่สิ
นายไม่ได้เกิดปี 1976 ด้วยซ้ำ แต่เกิดปี 1977นะ 77
ขอคิดดูก่อนนะ ถ้างั้นตอนที่ฉันเริ่มเดิน
นายก็เพิ่งจะคลานออกจากท้องแม่
ทุกวันนี้เขาไม่สนใจเรื่องอายุกันแล้ว
เธอไม่ได้อยู่รุ่นเดียวกับฉันหรือไง รุ่นปี 1994 น่ะ
ไอ้ละอ่อนอายุ 18 เอ๊ย นี่
เรื่องงี่เง่าแบบนั้นแถวบ้านนายอาจจะยอมรับ แต่...
ฉันรับเรื่องพวกนี้ไม่ได้
ถ้าพูดเป็นกันเองกับฉันอีกทีเดียว ฉันจับนายตัดลิ้นแน่ จำใส่กะโหลกไว้ด้วยนะ
ถามว่าเข้าใจมั้ย
อืม
อืมเหรอ
ค...ครับ
รีบไปได้แล้ว
นี่เป็นการเดินทางครั้งแรกของละอ่อนวัย 18 อย่าไปนอนข้างนถนนล่ะ เข้าใจมั้ย
ถ้าเงินหมดก็โทรหาพี่นะไอ้น้อง
ระวังปวดท้องนะ อย่ากินอะไรเย็นๆเยอะล่ะ
รีบไปได้แล้ว
ฮัลโหล
ที่ไหนนะคะ
ว่าไงนะ พูดเรื่องอะไรคะ ใครดร็อบเรียนนะคะ
ครับ นักเรียนแพทย์ปีหนึ่ง
ค่ะ ใช่ เขาเป็นนักเรียนในหอพักของเรา
เขายื่นแบบฟอร์มขอพักการเรียนไว้ แต่ยังขาดลายเซ็นอาจารย์ครับ
ถ้าเขากลับมา ช่วยบอกให้เข้ามา กรอกแบบฟอร์มใหม่ด้วยนะครับ
ค่ะ
ข่าวใหญ่ ข่าวใหญ่
เธอมาทำอะไรอยู่ที่นี่น่ะ
เรื่องที่เห็นเธอจะไม่บอกใครใช่มั้ย
ทำไมบ้านนี้มีความลับกันเยอะจังเนี่ย
ทำไมฉันต้องพูดอะไรด้วย ไม่เห็นจะน่าตกใจตรงไหนเลย
เธอรู้แล้วเหรอ
ฉันจะไม่รู้ได้ยังไงในเมื่อเธอคอยมองตามพี่ตลอด
สายตาเธอไม่เหมือนกัน
รู้มั้ยว่าเวลาที่เธอมองพี่ขยะกับคนอื่นๆน่ะต่างกันยังไง
ชัดขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็ไม่เชิงชัดซะทีเดียว แต่ฉันว่าแปลกนิดหน่อย
เธอยังไม่ได้สารภาพอีกเหรอ
ฉันก็ตั้งใจจะสารภาพวันนี้แหล่ะ
ก็รีบสารภาพสิ
ตอนนี้เหรอ
ถ้าตัดสินใจแล้วก็ต้องรีบสารภาพนะ ไม่งั้นพี่ก็โดนคนอื่นฉกไปหรอก
กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินเสียงสัญญาณ
ฉ...ฉันว่า ฉันค่อยทำทีหลังดีกว่า
ทีหลังเหรอ เมื่อไหร่ล่ะ
หลังกลับมาจากโรงอาบน้ำ
หลังกลับมาจากอาบน้ำ ฉันจะสารภาพตอนที่สะอาดทั้งร่างกายและจิตใจไง
เยี่ยมไปเลย ใช่มั้ย
ไปเตรียมของก่อนนะ
ฮัลโหล
อ้อ เธออยู่บ้านเหรอ
ใครน่ะ ชิลบงเหรอ
นายไปถึงแล้วเหรอ
อืม ซักพักแล้ว ทำอะไรอยู่
ฉันว่าจะไปอาบน้ำกับยูนจินน่ะ
นายโทรมาทำไม
โค้ชอยู่มั้ย
ฉันว่าจะถามอะไรโค้ชหน่อย
เวลานี้พ่อจะอยู่บ้านได้ยังไง
พ่อมีแข่งเกมเยือนที่กวางจู นายโทรมาเรื่องนั้นน่ะเหรอ
พอดีมีเรื่องสำคัญน่ะ
งั้นไม่เป็นไร แค่นี้นะ
โอเค
ทำไมไม่เพจหาพ่อนะ
ปวดหลังจัง...
นายทำงานพาร์ทไทม์กี่ที่เนี่ย
นี่ที่ที่สามครับ
ไปกู้เงินนอกระบบมาเหรอ
งั้นเกิดเรื่องขึ้นที่บ้านเหรอ
แค่เรียนอย่างเดียวก็หนักจะตายอยู่แล้ว
นายทำงานพาร์ทไทม์ไปด้วยได้ยังไง
รุ่นพี่ครับ
พี่
อ้อ ครับ รุ่นพี่
รุ่นพี่ครับ ผมจะหยุดเรียนชั่วคราว
ผมยื่นเอกสารขอพักการเรียนเมื่อเดือนที่แล้ว
ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ ที่บ้านผมก็ยังไม่รู้เหมือนกัน
ถ้าพ่อรู้เข้าคงเลิกส่งเงินค่าเช่ากับค่ากินอยู่มาให้
ผมก็เลยต้องทำงานเก็บเงิน
แล้วก็ผมยังอยากอยู่ที่หอพักชินชอนต่อ
เจ้าเด็กนี่ ยังยิ้มออกอีกเหรอ
แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะครับ กลับไปบ้านเกิดก็ไม่ได้
อย่างน้อยผมก็ต้องดิ้นรนทำงานพาร์ทไทม์ต่อไป
บอกพ่อไปตามตรงไม่ดีกว่าเหรอ
ว่านายจะพักการเรียน ว่านายจะหยุดเรียนแค่ 1 ปี
ถ้าพ่อรู้คงเป็นลมแน่
พ่อฝันมาทั้งชีวิตว่าจะส่งลูกชายเรียนหมอให้ได้
ถ้าพ่อรู้ว่าผมดร็อปรียน พ่อคง...
ตาย
แต่ยังไง ก็น่าเสียดาย
นายยังเรียนไม่ครบเทอมด้วยซ้ำ
นายมีอย่างอื่นที่อยากทำหรือเปล่า
นี่ ตอบมา นายมีอย่างอื่นที่อยากทำมั้ย
ผมไม่รู้ครับ
ผมไม่รู้ว่าผมอยากทำอะไร
นายไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกแบบนั้นหรอก
แฮแท ซัมชอนโพ ยูนจิน แล้วก็นาจอง
พวกนั้นก็เลือกคณะตาม GPA ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงด้วยซ้ำ
นายอายุ 20 ปี ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่จะไม่รู้
ถ้าแค่ผมไม่รู้ว่าอยากทำอะไร ผมก็คงไม่หยุดเรียนหรอกครับ
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมชอบอะไร
ผมไม่รู้ว่าผมชอบหรือไม่ชอบอะไร
ผมอายุ 20 แล้ว แต่ผมไม่มีสิ่งที่ชอบด้วยซ้ำ
น่าสมเพชใช่มั้ยครับ ผมอยู่อย่างไร้จุดหมายมาตลอด
นี่นายเพิ่งเป็นวัยต่อต้านตอนอายุเท่านี้เหรอ
ว่าแต่นายกล้านะเนี่ยถึงไปขอหยุดเรียนน่ะ
ตอนนี้ผมกลัวมากเลยครับ พี่ก็รู้ว่าผมตกใจง่ายแค่ไหน
ผมทำทุกวิถีทางเพื่อรวบรวมความกล้า ให้พอที่จะหยุดเรียน แต่...
ตอนนี้ผมเสียความกล้าไปบ้างแล้ว
ให้ช่วยอะไรมั้ย
บอกมาได้อย่างหนึ่ง
แล้วจะทำให้
เลี้ยงข้าวผมหน่อย
วันละมื้อ
ฉันไม่เคยกินข้าวกับผู้ชายสองต่อสองนะ
อาทิตย์ละครั้งแล้วกัน
ครับ
อ้อ ช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ จากพวกเพื่อนๆที่หอด้วยนะครับ
ได้เลย ฉันไม่ใช่พวกปากโป้งหรอก
ความลับนะ
ไปก่อนนะ แล้วเจอกันที่บ้าน
ครับ
มาแล้วจ้า กำลังมา
อ้าว เพจอันนี้ดูคุ้นๆแฮะ
ครับ
ใครน่ะ
นั่นใคร ชิลบงเหรอ
ฉันเอง นายไปฝึกไม่ใช่เหรอ
อ้อ อยู่แดชอน ตอนนี้เป็นช่วงพักน่ะ
นาจองอยู่หรือเปล่า
ไม่อยู่ ลองเพจหาดูสิ
ได้ แค่นี้นะ
อืม
ฮัลโหล
นั่นเบอร์ของนักศึกษาโจยูนจินหรือเปล่าคะ
ครับ เธอพักอยู่ที่นี่ครับ
แต่ออกไปข้างนอกซักพักแล้ว
อ้อ เหรอคะ งั้นตอนนี้เธอก็ไม่อยู่บ้านใช่มั้ยคะ
ครับ แล้วคุณโทรมาเรื่องอะไรครับ
แม่ของโจยูนจินอยู่ข้างๆฉัน เธอบอกว่าเธอมาถึงโซลก่อนกำหนด
คุณมีเบอร์เพจของนักศึกษาโจยูนจินมั้ยคะ
ถ้ามี ช่วยฝากข้อความเสียงให้เธอหน่อยนะคะ
ช่วยบอกว่าแม่เธอรออยู่ที่ชานชาลาโฮนัม นั่งอยู่เก้าอี้ตัวในสุดค่ะ
อ้อ งั้นเหรอครับ
เดี๋ยวผมส่งข้อความให้เดี๋ยวนี้เลย ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
ดูเหมือนเธอจะมีสัมภาระเยอะเลย
ยังไงก็ช่วยรีบหน่อยเธอจะได้ไม่รอนานนะคะ
อะไร นายยังไม่ไปอีกเหรอเนี่ย
นายเห็นเพจฉันมั้ย
เห็นสิ
อ่ะนี่
นายยังคิดว่าจะไปวันนี้ได้อีกเหรอ ไปพรุ่งนี้เถอะ
ฉันเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น
ฉันยังไม่เคยผิดสัญญา ที่เคยทำไว้ซักครั้ง
ไอ้ไม่รู้จักยืดหยุ่นนี่
ขอให้โชคดีแล้วกันเพื่อน สู้ๆ
อืม
ฮัลโหล
นั่นบ้านของนักศึกษาโจยูนจินใช่มั้ยคะ
ครับ ใช่ครับ
นักศึกษาโจยูนจินอยู่บ้านมั้ยคะ
ดูเหมือนตอนนี้จะไม่อยู่ครับ
แม่ของนักศึกษาโจยูนจินรอมาตั้งสองสามชั่วโมงแล้ว
ดูเหมือนเธอจะติดต่อลูกไม่ได้
เดี๋ยวผมลองเพจตามให้ครับ
ดูเหมือนแม่เธอจะเพจหาเธอตั้งหลายครั้งแล้ว แต่เธอก็ยังไม่มา
ฉันว่าลูกเธอคงยังไม่ได้ฟังข้อความ
หรือมีที่ไหนจะให้ไปหาเธอได้บ้างมั้ยคะ
ผมก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกันครับ
ไม่ได้เป็นเพื่อนกันเหรอ
เราเป็นเพื่อนกัน แต่ไม่ได้สนิทกันครับ
แม่เธอรอมานานมากๆแล้วด้วยสิ
ทำยังไงดีล่ะ
ผมจะลองเพจตามดูอีกทีแล้วกันครับ
อ้อ ขอบคุณนะคะ
ยังไงลูกสาวเธอต้องรีบมาหน่อยนะ
แม่เธอที่อยู่ตรงนี้กลัวจะพลาดกับลูกสาว เธอเลยไม่ยอมกินหรือลุกไปเข้าห้องน้ำเลย
เธอเอาแต่นั่งอยู่บนม้านั่ง
ยังไงก็ช่วยติดต่อให้ด้วยนะคะ
ครับ
กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินเสียงสัญญาน
ฉันเอง เธออยู่ไหนเนี่ย
แม่เธอรออยู่ที่ท่ารถมาเป็นชั่วโมงๆแล้วนะ
หายหัวไปไหนของเธอ ข้อความก็ไม่รู้จักเช็ค
ถ้าฟังข้อความนี้แล้วรีบไปที่ ท่ารถเมล์ด่วนคังนัมเลยนะ
แม่เธอกินอะไรไม่ได้เพราะเธอนะ
ข้อความถูกบันทึกเรียบร้อยแล้ว
~ตอนที่ฉันหัวเราะกับคำพูดของเธอ~
~ฉันว่าเธอคงไม่รู้ว่าฉันรู้สึกอย่างไร~
ถ้าฟังข้อความนี้แล้วรีบไปที่ ท่ารถเมล์ด่วนคังนัมเลยนะ
แม่เธอกินอะไรไม่ได้เพราะเธอนะ
~ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเธอ แต่ฉันกลัวสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า~
~แม้ความคิดสารพัดอย่างจะกันเธอออกไปจากฉัน~
~การที่เธอส่งยิ้มมาที่ให้~
~ฉันก็รู้สึกขอบคุณแล้ว~
~เธอยังมีหัวใจบริสุทธิ์ที่ยังคงสวยงามเหลือเกิน~
~ไม่รู้ว่าทำไมฉันต้องทำให้ทุกอย่างยุ่งยากด้วย~
~ฉันจะเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้อย่างแน่นอน~
~ลองคิดดูสิ (ลองคิดดูสิ)~
~สิ่งต่างๆช่างยากเหลือเกิน~
~จากสายตาอบอุ่นที่เธอจ้องมองฉันเป็นครั้งคราว~
~ในบางครั้งที่ฉันหลบเลี่ยงเมินหน้าหนี เธอรับรู้บ้างไหม~
~ว่าไม่ใช่เพราะฉันไม่ชอบเธอ~
ทำไมถึงนานขนาดนี้
แม่เกือบจะไม่ได้เจอลูกก่อนกลับแล้ว
ทำไมแม่ถึงตัดสินใจมาเร็วขนาดนี้เองล่ะ
แม่มาเร็วเพราะแม่คิดถึงลูก
แม่ไม่ได้รอนานขนาดนั้นหรอก
แม่รู้มั้ยว่าโซลน่ากลัวแค่ไหน
ถ้าเกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับแม่ที่พูดไม่ได้ล่ะ
ที่ว่าคนโซลใจร้ายโกหกทั้งเพ
แม่เจอคนใจดีเต็มไปหมด
แม่เลยไม่ได้ลำบากอะไรเลย
แล้วข้าวล่ะ แม่กินอะไรบ้างหรือยัง
เพื่อนลูกซื้อคิมบับมา เราเลยกินด้วยกันที่นี่
ต้องขอบใจพ่อหนุ่มคนนี้ แม่ยังได้ดื่มกาแฟอร่อยๆด้วย
เขาบอกว่าเป็นเพื่อนสนิทลูก
~ลองคิดดูสิ (ลองคิดดูสิ) สิ่งต่างๆช่างยากเหลือเกิน ~
~เธอจะได้เผชิญกับชีวิตใหม่ และจะได้รู้ว่าทุกคนจ้องมองเธออยู่~
[ยูนจินเป็นคนสดใสและน่ารักเลยมีเพื่อนเยอะ]
บางทีผมก็เคยจินตนาการ [ยูนจินเป็นคนสดใสและน่ารักเลยมีเพื่อนเยอะ]
จะเป็นยังไงนะถ้าผมไม่รับโทรศัพท์ในวันนั้น [เพื่อนทุกคนสนิทกับเธอ แต่ผมสนิทกับเธอมากที่สุด]
ถ้าผมไม่ได้ไปที่ท่ารถ จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา [กรุณาค้างที่ห้องผมคืนหนึ่งกับยุนจินด้วยครับ]
การดำเนินชีวิตคือการตัดสินใจทุกวินาที
ราวกับมีท่อนไม้พาดอยู่ คุณต้องตัดสินใจ
ฉันควรข้ามไปดีหรือถอยออกมาดี
หรือฉันควรหยุดอยู่ตรงนี้ดี
อะไรน่ะ
อย่างไรก็ตาม ณ เวลาที่ผมกำลังยืนอยู่ในขณะนี้
เป็นผลมาจากการตัดสินใจนับครั้งไม่ถ้วน ที่ผมตัดสินใจมาในอดีต
ผมรับโทรศัพท์นั้น ผมไปที่ท่ารถ และ
เพราะการตัดสินใจเล็กๆเหล่านั้นรวมเข้าด้วยกัน
เราถึงเป็นเราในทุกวันนี้
ว้าว ดูสามีสุดหล่อของฉันสิ
ยินดีด้วยครับ
เธอลงชื่อแล้วเหมือนกันใช่มั้ย ที่รัก
เปล่า ลงไว้ข้างๆชื่อคุณเลย
โจยูนจิน
ถ่ายไม่ได้เลยแฮะ
นี่ ซองนาจอง ถึงเราจะไม่ได้ล่ำซำเท่าไหร่ เราก็ใส่ซองให้เธอสองเท่าเลยนะ
แล้วเธอจะได้มีชีวิตที่ดีขึ้นสองเท่าด้วย
พูดอะไรหน่อยสิ ที่รัก
ไม่มีทาง น่าอายจะตาย
นี่ ภาพนี้จะอยู่ไปตลอดเลยนะ จะไม่พูดอะไรเลยใช่มั้ย
บอกแล้วไงว่าไม่พูด
กล้าหือกับพี่สาวเหรอ กำลังถลึงตาใส่ใครอยู่ไม่ทราบ
พูดกับกล้องว่า"ขอให้อยู่อย่างมีความสุข"สิ
นาจอง ฉันขอให้เธอมีชีวิตที่มีความสุขแบบเรา
และ
ถ้าพวกเธอไม่ได้ไปที่โรงอาบน้ำสาธารณะวันนั้น
ชะตาชีวิตฉันคงไม่ต้องมาตกอับแบบนี้
เจ้างั่ง
นี่ บอกแล้วใช่มั้ยว่าที่ฉันยอมปล่อย เพราะนายเด็กกว่าแค่วันสองวันเท่านั้น...
ใจดีเนอะ
ยัยแก่ บอกแล้วนะห้ามใช้ความรุนแรง ไม่ว่าคุณจะเลือกเส้นทางไหน
ก็เป็นเรื่องปกติที่จะยังคงอาลัยอาวรณ์ เส้นทางต่างๆที่คุณไม่ได้เลือก
นั่นก็คือเหตุผลว่าไม่มีทางเลือกไหน ที่เลือกแล้วจะไม่เสียดาย
นั่นก็คือเหตุผลว่าไม่มีคำตอบไหน คือคำตอบที่ถูกต้องของชีวิต
คุณต้องเชื่อว่าเส้นทางที่คุณเลือกคือคำตอบที่ใช่ และทำให้มันเป็นคำตอบที่ใช่ ก็แค่นั้น
นาจอง ดีใช่มั้ยที่ได้แต่งงาน เธอมีความสุขใช่มั้ยล่ะ
ฉัน...
ก็มีความสุขมากเหมือนกัน ไม่มีอะไรจะมีความสุขไปกว่านี้แล้ว ใช้ชีวิตโดยไม่เสียใจกับทางเลือกที่ผมตัดสินใจไปแล้ว
นั่นคือคำตอบที่ถูกต้องของชีวิต
เธอกำลังจะเดินข้ามแม่น้ำที่เธอหันหลังกลับไม่ได้แล้วนะ
ปี 1994
หน้าตึก KBS ถนนยออึย เอ่อ ถ่ายเสร็จเธอต้องรีบไปไม่ใช่เหรอ
เธอต้องยุ่งมากแน่ๆ...
ทานให้อร่อยนะคะ
เฮ้อ จริงๆเลย พูดเรื่องอะไรกันคะ
รู้มั้ยว่าฉันรอวันนี้มานานแค่ไหน
ฉันชะเง้อรอจนคอจะหลุดอยู่แล้วนะคะ
ว่าแต่ ทำไมพี่ไม่แก่ขึ้นเลย
ในสายตาฉัน พี่ยังหล่อกว่า
ซองดงยอง(พิชเชอร์ในตำนานของเกาหลี) หรืออีจองยงอีก(นักเบสบอลที่มีชื่อเสียงอีกท่านหนึ่ง)
สงสัยรักครั้งแรกมันบังตาน่ะ
หูตาเธอคงพร่ามัวเลยเห็นฉันเป็นแบบนั้น
อ้อ ว่าแต่ เธอดูไม่อ้วนขึ้นเลยนะถึงเธอจะกินขนมหวาน
รูปร่างเธอไม่เปลี่ยนไปเลย
ตายจริง
พี่คะ...
ถึงหน้าตาฉันจะเป็นแบบนี้
ทุกอย่างที่ต่ำกว่าหน้าลงไปยังเต่งตึงอยู่เลยนะ พี่รู้มั้ย
อีกอย่าง ฉันเป็นคนดังนะ ฉันไดเอทจนลมแทบแดรกนะจะบอกให้
เหลวไหล
เธอพูดว่า"ลมแทบแดรก"ได้ยังไง เธอคือ"คุณนายปลาไข่"นะ(ฉายาในวงการตลก)
เธอไม่ควรใช้ภาษาแบบนั้นนะ
ว่าก็ว่าเถอะ ฉันคิดว่าเธอกลายเป็นคนโซลเต็มร้อยไปแล้ว แต่ แหม แหม...
เธอยังเป็นสาวกยองซางตัวจริงเสียงจริงอยู่เลยนะเนี่ย
ก็เพราะฉันตื่นเต้นไปหน่อยที่ได้เจอพี่ เลยหลุดภาษาแม่ออกมาน่ะสิ
แต่พี่คะ ถึงแม้ว่าฉันจะประสบความสำเร็จขนาดนี้ในโซล
ฉัน...ก็ยังคงเสียใจเรื่องวันนั้นอยู่
วันนั้นเป็นวันสิ้นเดือนใช่มั้ยคะ
ที่พี่มาที่บ้านฉัน และ
ชวนฉันหนีไปด้วยกันตอนกลางคืน
ตอนนั้นฉันน่าจะตามพี่ไป
ไม่งั้นตอนนี้ ฉันคงได้ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปกับลูกๆ
ฉันคงจะมีชีวิตที่ดีในฐานะคนเป็นแม่
พี่รู้มั้ย ฉันยังเสียใจเรื่องนั้นมากที่สุดอยู่เลย
เฮ้อ นี่ เธอจะพูดให้ฉันดีใจใช่มั้ย
ดาราใหญ่อย่างอีคยองชิล คนที่มีบทบาทสำคัญในเกาหลีพูดแบบนี้ได้ยังไง
เธอก็รู้ว่าผู้คนมากมายร้องไห้ หัวเราะ และสนุกสนานเพราะเธอ
ถ้าเธอแต่งงานกับฉัน
เธอก็จะเป็นได้แค่ภรรยาเจ้าของหอพัก
คิดซะว่าเธอโชคดีก็แล้วกัน
จริงๆเลย สาวกยองซางบ้านเราขึ้นมาโซล
เข้าวงการโทรทัศน์ที่เป็นศูนย์รวมคนชั้นยอด เป็นความสำเร็จครั้งใหญ่เลยนะ
แต่ที่เหนือไปกว่านั้น ท่ามกลางมืออาชีพทั้งหลาย อย่างจูบยองจิน
อีกยองกยู โนซายอน เทียบกับพวกเขาทั้งหมด เธอเป็นคนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด
เฮ้อ จริงๆเลย
ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ ภูมิใจจริงๆ
จริงๆเลย
พี่คะ ไม่ว่าจะตอนนี้หรือเมื่อก่อน พี่มีพรสวรรค์ทำให้คนรู้สึกดีและมีกำลังใจเพิ่มขึ้น
นี่คือเหตุผลว่าทำไมฉันยังลืมพี่ไม่ได้
พี่คะ ฉันอิจฉาภรรยาพี่จริงๆ
ต้องทำบุญมาแบบไหนถึงจะเกิดมาเจอสามีแบบพี่ได้นะ หือ
ก็นั่นน่ะสิ
พี่คะ ภรรยาพี่สวยมั้ยคะ
เอ้อ เธอหน้าอย่างกับปลากะโห้
เธอทำงานบ้านอย่างเดียวเหรอคะ
ฉันไม่รู้ว่าเธอมัวแต่ทำงานบ้านอย่างเดียวหรือเปล่า แต่เธอไม่เข้าใจหัวอกคนทำงานข้างนอกเลย
เธอทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง
เธอแค่ต้องทำงานบ้านให้ดีก็พอไม่ใช่เหรอคะ
เฮ้อ งานบ้าน...เปล่าเลย... เพราะเธอไม่ได้ทำงานบ้านน่ะสิ
เธอเป็นพวกมือเติบ (เปรียบเปรยที่ชอบทำอาหารทีละเป็นกะละมัง)
ฉันยังไม่เคยเห็นเธอทำบัญชีรายรับรายจ่ายเลย ไม่แม้แต่ครั้งเดียวตั้งแต่แต่งงานมา
ตายจริง
ถ้าพี่ชื่นชมภรรยาให้ฉันฟัง กลัวจะถูกล้อว่าเป็นพวกกลัวเมียล่ะสิ
ดูสิ มาทำเป็นแช่งภรรยาต่อหน้าฉัน
เฮ้อ จริงๆเลย
เฮ้อ นี่
มีคนไหนในโลกที่อีคยองชิลผู้แสนเลิศเลอต้องอิจฉา
คนที่ตีบอลได้ดีก็จะสามารถโยนบอลได้ดีด้วย
ถึงเธอจะไม่ได้เข้าวงการบันเทิง และถึงจะแค่ดูแลบ้านอย่างเดียว
เธอก็น่าจะทำได้ดีจนน่าขนลุกเลย จริงๆนะ
ทำไมน่ะเหรอ เพราะเธอเป็นคนฉลาด สมาร์ทยังไงล่ะ
เฮ้อ ขอเถอะ
ไม่ว่าจะแต่ก่อนหรือเดี๋ยวนี้ พี่ก็ยังปากหวานเหมือนเดิม
ยกให้เป็นเบอร์หนึ่งเลย พี่พูดน่าฟังแบบนี้ได้ยังไงนะ
ภรรยาพี่ต้องมีความสุขมากแน่ๆ
อุ๊ยตาย
-เดี๋ยวย้ายไปตรงนั้นนะ -อุ๊ยตาย
คราวนี้จะมาหว่านเสน่ห์เหรอ
ตายจริง พี่คะ
พี่จะทำอะไรน่ะ
จะทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีนะ
ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงคนเดิมแล้วนะ
-ทั้งหมด 20,000 วอนค่ะ -ค่ะ
นี่ค่ะ
เค้กที่คุณสั่งได้แล้วค่ะ
พี่คะ
สั่งตั้งแต่เมื่อไหร่
น่ารักจริงๆเลย
อา ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่
เปล่า...
พอดีเค้กที่กินเมื่อกี้
มันหวานมากๆ...
ฉันเลยจะซื้อไปฝากภรรยาน่ะ
อิลฮวาของฉันชอบช็อกโกแลตหวานๆ
อันที่ผมสั่งไว้ใช่มั้ยครับ
ค่ะ
ดีใจที่ได้เจอนะ คยองชิล
ใช้ชีวิตโดยไม่เสียใจกับอดีตที่ผมตัดสินใจไปแล้ว
นั่นก็คือคำตอบ
และก็เป็นวิธีที่เยี่ยมที่สุดที่เราจะเติบโตขึ้นด้วยครับ
พี่
ฉันชอบพี่นะ
ฉันรักพี่
นาจอง มากินแตงโมกัน เรียกไอ้ขยะด้วย
อืม
เอาล่ะ ไว้หลังกินแตงโม...
ไว้พูดหลังกินแตงโมดีกว่า
ตอนกลางคืนจะอารมณ์อ่อนไหวกว่าด้วย...
พี่
กินแตงโม
บอกพี่หลังกินแตงโมดีกว่า
ฮัลโหล
อ้อ นาจองเหรอ
ชิลบงใช่มั้ย
นายยังไม่นอนอีกเหรอ
ทำไม มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
เปล่า แค่อยากรู้ว่าคนอื่นๆกำลังทำอะไรกัน...
พวกเด็กที่อยู่ชั้นสองนอนกันหมดแล้ว
ว่าแต่ นายคุยกับพ่อฉันหรือยัง
ห๊ะ
คุยอะไรกับโค้ช ทำไม
เกิดเรื่องอะไรเหรอ
อะไรของนาย
ก่อนหน้านี้นายยังโทรมาตามพ่ออยู่เลย
เออใช่ ฉันโทรหาโค้ช
โค้ชกลับมาหรือยังล่ะ
อืม อยู่ในห้อง ให้บอกพ่อมาคุยด้วยมั้ย
ไม่ต้อง ไม่ต้อง
พอคิดๆดู ตอนนี้ก็ดึกแล้ว
เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยโทรไปใหม่ดีกว่า
เอางั้นเหรอ ก็ได้
เอ่อ นาจอง
อะไร
นายมีอะไรจะพูดหรือเปล่า
เอ่อ เธอรู้มั้ย...
อย่านอนเปิดพัดลมนะ
ชิ จริงๆเลย ฉันเป็นเด็กสามขวบหรือไง
ใครก็รู้น่า
ไม่ต้องห่วง เดี่ยวตั้งเวลาไว้
ว่าแต่นายอย่าเตะผ้านวมทิ้งแล้วหลับให้สบายนะ
อ้อ โอเค ราตรีสวัสดิ์
ราตรีสวัสดิ์
หลังกินแตงโม
เอาล่ะ
พรุ่งนี้ดีกว่า พรุ่งนี้
สารภาพพรุ่งนี้แล้วกัน
พรุ่งนี้เช้า
ตอนสมองปลอดโปร่ง
สู้โว้ย
อะไรกันเนี่ย ไฟดับอีกแล้วเหรอ
เฮ้อ จริงๆเลย... อะไรโดนฟ้าฝ่าอีกแล้วเหรอ
ไปหาเทียนมาหน่อย
เราซื้อไว้แล้วน่าจะอยู่แถวๆนี้แหล่ะ
นี่ โจยูนจิน หยุดดื่มได้แล้ว
นี่ เธอดื่มไปกี่ขวดแล้วเนี่ย
ฤดูร้อนปี 1994 ที่ร้อนจนผิดปกติและประหลาดจนผิดปกติ
ตัวกำหนดจุดจบของฤดูร้อนนี้
ไม่ใช่ซองนาจองจอมงับ
หรือความโรแมนติกของรายการวิทยุ"ในคืนที่ดาวเต็มฟ้า"
แต่เป็นสาวยอซูคนหนึ่งที่เมาหัวราน้ำ
นี่ ไอ้หื่นเพื่อนรัก
นายใช้ถุงยางนั่นหรือยัง
นี่ ยัยปากปลาร้า พูดเน่าๆอะไรออกมาเนี่ย
จะไม่หุบปากใช่มั้ย
นี่ แค่ซื้อถุงยางจะอะไรกันนักหนา
ตอนนี้ฉันเข้าใจนาย"ทุกอย่าง"น่า
สองวันที่แล้ว
ตรงที่แผงขายหนังสือ
ฮาร์ดวินด์ หรืออะไรซักอย่างเนี่ยแหล่ะ...
ฉันเห็นนายซื้อนิตยสารที่มีรูปผู้หญิงเปลือย"ล่อนจ้อน"
ไอ้บ้าเอ๊ย นายยังมีสติสัมปชัญญะ
นายเอาหนังสือพิมพ์กีฬาปิดไว้คนอื่นจะได้ไม่เห็น
นายถือมันออกไปแบบนี้ แบบนี้น่ะ
นี่ เห็นมั้ย นายมันหมกมุ่น ฉันจะบอกนายให้
หมกมุ่นเรื่องอย่างว่า
นี่ ไม่เป็นไรหรอกน่า
นี่เป็นอาการป่วยอย่างหนึ่ง
ไม่ใช่ความผิดนายหรอก
ม...ไม่ใช่นะ
ม...ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่
ไม่ใช่ของฉันซักหน่อย
ของไอ้หมอนี่ต่างหาก
-เขาคลั่งเรื่องพวกนั้น -ไอ้ทุเรศ
อย่าโยนขี้ให้คนอื่นนะโว้ย
ฉันเกลียดเรื่องพวกนั้นมาก เพราะเป็นเรื่องที่สกปรกแล้วก็โสโครก
นี่
นายต้องเรียกเขาว่าพี่สิ
ทำไมนายพูดแบบเป็นกันเอง
แล้วก็
ไอ้เด็กสารเลว
ถ้านายเริ่มดูรูปโป๊พวกนั้นเร็วเกินไป
นายจะไม่โตนะ ความเชื่อ: ถ้าจิตใจ"สกปรก"จะทำให้ไม่สูงขึ้นด้วย)
ไว้ให้โตกว่านี้ก่อนค่อยดูรูปพวกนั้นนะ
พวกนายไม่รู้ใช่มั้ย
เด็กนั่น นายรู้มั้ย เขาคือไอ้ 77 นะ 77("เกิดปี 1977")
ดังนั้น เขาอายุ
อ่อนกว่าเรา 2 ปี
ว้าว
น่าหัวเราะใช่มั้ยล่ะ
หน้าเขาดูโคตรแก่แบบนั้น...
นายไม่ได้เกิด 76 แต่เกิด 77 เหรอ
ใช่
ดังนั้น อายุเขาก็
18 ปีนี้
อืม เขาอายุ 18 วัยใสอายุ 18
จริงดิ จริงหรือเปล่าที่นายเกิดปี 77 น่ะ
นี่
นายไปขอลายเซ็นอาจารย์ด้วย
นี่ ไอ้เด็กคนนี้ รู้มั้ย...
เขายื่นใบขอพักการเรียน 3 เดือนที่แล้ว
เป็นลูกผู้ชายทำไมไม่มีความอดทนเลย
นายต้องอดทนอีกหน่อยสิ
ตอนนี้ถ้าพ่อนายมาที่นี่ล่ะก็
นายตายแน่
เธอดื่มเยอะไปแล้วนะยูนจิน
ไปนอนได้แล้วนะ
รีบไปนอนได้แล้ว ลุกขึ้น
พี่ชาย
พี่ขยะ
เฮ้อ เธอทำไอ้เด็กพวกนี้เลือดสาดกันหมดแล้ว... (เพราะถูกเปิดเผยความลับ)
ยูนจิน ลุกขึ้น
รีบลุกขึ้นก่อนที่พี่จะกระชากผมเธอหมดหัวนะ ไปนอนเถอะ ลุกขึ้น
ฮึ่ม สารเลวเอ๊ย
พี่เลวไร้ที่ติจริงๆ ไอ้คนใจร้าย
พี่
พี่ไม่รู้ความรู้สึกที่นาจองมีต่อพี่เหรอ
สาวยอซูคนนั้นที่ปกติจะไม่ค่อยพูด
ตอนเธอเมา
โลกนี้จะไม่มีคำว่าความลับอีกต่อไป
ฉันบอกพี่อยู่เนี่ยว่านาจองชอบพี่
สุดๆเลย
ชอบพี่"จริงๆ"
เมื่อไม่นานมานี้
เธอถือรูปพี่แบบนี้
แล้วก็ลูบเบาๆ
ลูบไปมาแล้วก็จูบ...
นาจองชอบพี่จริงๆนะ
แต่
เพราะพี่ไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง
เธอบอกว่าเจ็บปวดเหมือนกำลังจะตาย
ยัยนั่น
เป็นยัยผู้หญิงที่น่าสงสารจริงๆ
ซองคยุน...
หลัง
ลูบหลังให้พี่สาวคนนี้หน่อย
นายรู้มั้ย...
แม่บอกว่าแม่ซาบซึ้งกับสิ่งที่นายทำมาก
เพราะแม่ฉัน
พูดไม่ได้...
~ เธอจะเชื่อฉันไหม ~
~ ว่าในความฝันของฉัน ~
~ เธอเป็นเจ้าหญิงของฉันที่ถูกร่ายมนต์ ~
~ ถึงแม้ว่า ~
~ ตลอดเวลาจะมี ~
~ อุปสรรคมากมาย ~
~ ในการแสดงออกของฉันต่อเธอ ~
~ อย่างไรก็ตาม... ~
- อูฐ - อูฐ - อูฐ
- มิคกี้เม้าส์ - เสือ
- มองไม่เห็นเลย - มีสองตัว ฉันเห็น จิงโจ้
ฉันบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าทำ
บอกว่าไม่ให้ทำ
เธอเป็นปีศาจหรือไง
หุบปากแล้วดูอย่างเดียว
ทำไมเธอทำแบบนี้กับฉันคนเดียวล่ะ เธอคิดว่าฉันง่ายที่สุดเหรอ
~ เรื่องที่ฉันอยากจะบอกกับเธอก็คือ ~
~ เธอต้องทำร้ายความรู้สึก ~
~ ของคนที่ชอบเธอ ~
~ เพื่อรักษาความภูมิใจของเธอจริงหรือ ~
นี่ เธอบอกว่ามะรืนนี้เธอว่างใช่มั้ย
การแข่งขันวันพรุ่งนี้ถูกยกเลิกน่ะ
ยังไงเธอก็ต้องมาให้ได้นะ เข้าใจมั้ย
ก็ได้ เข้าใจแล้ว ดูแลตัวเองด้วย
จอง พี่จะซักผ้า...